Elsa 2

Była już w środku.
-Anka, muszę coś ci przekazać.
Podała jej list.
Anna przeczytała go kilka razy i ze zdziwieniem spojrzała na swoje ręce, potem na Elsę.
-C-co to ma znaczyć? -wymamrotała.
-Nie wiem... Spróbuj coś... -odpowiedziała siostra.
Anna pstryknęła palcami. Nic.
Klasnęła w dłonie. Nic.
Wyrzuciła rękami przed siebie, wycelowała w zamkniętą szafę i nagle - szafa otworzyła się z wielkim hukiem i wyrzuciła z siebie ubrania.
-CO TO MIAŁO BYĆ?-wrzasnęła (z uzasadnieniem) Anna.
-Chyba to własnie twoja "umiejętność". -uśmiechnęła się Elsa -Wiatr. -dodała po chwili.
Księżniczka chodziła zdenerwowana po pokoju, po chwili opuściła ręce w dół i...
Uniosła się! Poleciała!
-Pomocy! Ratunku! -krzyczała.
-Uspokój się! USPOKÓJ SIĘ! -powtarzała Elsa.
-Nie mogę!
Siostra podbiegła do Anny, chwyciła ją za nogi i ściągnęła na ziemię.
-Może być ciężko, ale damy sobie radę.
-Na pewno?
-Na pewno. Razem?
-Razem...
Do pokoju wtargnął wcześniej wspomniany brunet i chwycił Elsę w pasie. Wybiegł z pokoju tak szybko, że nawet Anna nie zdążyła wstać.
Otworzyła drzwi i rozejrzała się w obie strony.
Bruneta już tam nie było...
-Szukać wysokiego bruneta! Wziął królowa! WZIĄŁ KRÓLOWĄ!

Elsa 1

Piękny, słoneczny dzień. Królowa Elsa przechadzała się właśnie uliczkami królestwa Arendelle. 

Budziła respekt wszystkich dookoła.

Nagle przy jej boku stanął przystojny brunet i zapytał:

-Królowo! Czy mógłbym z królową trochę porozmawiać?

-O co chodzi? -odpowiedziała chłodno Elsa.

-Wolałbym na osobności... -ściszył ton mężczyzna- Chodzi o pani rodziców. 

Poszli więc do zamku.

-No więc -zaczął brunet- Mój dziadek znał pani rodziców. Teraz on... już nas opuścił i prosił mnie o przekazanie ci tego listu. 

Brunet podał królowej starą kartkę z widocznymi plamami łez i herbaty. 

Treść listu była następująca:

"Droga Elso,

Gdy przeczytasz ten list, my będziemy już martwi. 

Chcielibyśmy ci przekazać jedną ważną informacje: Twoja siostra też jest wyjątkowa i ma umiejętności, które mogą przysporzyć Wam wiele kłopotów. 

Gdy będziecie mieć kłopoty, po prostu ucieknijcie z Arendelle. Skoro Tobie się udało (a mam taką nadzieję), to Twojej siostrze też. Bądźcie razem. 

Matka i Ojciec"

Królowa miała łzy w oczach, lecz starała się zachować zimny wyraz twarzy. W jej głowie kłębiły się setki myśli. "Umiejętności"? "kłopotów"? "ucieknijcie"? Co to ma wszystko znaczyć...?

Elsa miała dziesiątki słów do powiedzenia,lecz powiedziała tylko:

-Dziękuję.

Teraz myślała tylko:

"Muszę z nią porozmawiać. Muszę wszystko to wytłumaczyć"

Zwinęła list i wyszła z komnaty, prosto do pokoju swojej siostry.

Elsa

Piękna.

Tak. Zdecydowanie mogłem nazwać ją piękną.

Zimna.

Z charakteru. I nie tylko.

Moja.

Tylko moja. Nikt jej tu nie znajdzie.

*****************

To był zwiastun do mojej nowej serii :)

Będzie to ff z Frozen.